65. darıxıram amma bilmirəm kim üçün, nə üçün darıxıram. sumqayıtdayam amma sumqayıt üçün darıxıram. bəlkə də uşaqlığım üçün darıxıram? bu deyil. bəlkə də ani baş verib bitən hadisələri geri qaytara bilmirəm deyə darıxıram. elə bil ki, insan cism və ruh deyə iki yerə bölünür. cismim indiki zamandı, ruhum keçmiş zaman. istəyirəmki, bütün bu inkişaflar baş versin, razıyam amma məni əhatə edən dünyama toxunmasın, yan keçsin. bircə bilirəmki, darıxdığım insanlar deyil, əşyalardı, küçələrdi, şəhərlərdi, xatirələrdi. bu darıxmaqlar insanı geri atır, amma tərgidə bilmirəm bu vəridişimi.